Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2018

ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗ-ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ ΣΤΙΧΩΝ ΥΜΝΟΥ,ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΑΡΓΟΝΑΥΤΗ ΝΕΑΣ ΚΙΟΥ

«Η Ομηρική (Ελληνική) Γλώσσα, αποτελεί τη βάση επάνω στην οποία στηρίχτηκαν πλήθος σύγχρονων γλωσσών. Ακόμα κι αν δεν υπήρχε καμία άλλη αναφορά, ακόμα κι αν δεν είχε διασωθεί κανένα προκατακλυσμιαίο μνημείο, θα αρκούσε η Ελληνική Γλώσσα ως απόδειξη της ύπαρξης στο παρελθόν, μιας εποχής μεγάλου πολιτισμού. Στη γλώσσα μας είναι εμφυτευμένη όλη η γνώση που κατέκτησε ο άνθρωπος, έως την παρούσα στιγμή. Κάθε ελληνική λέξη-όρος φέρει ένα βαρύ φορτίο νόησης, φορτίο που οι προγενέστεροι «εξόδευσαν», για να κατακτήσουν γνωστικά τη συγκεκριμένη έννοια και να τη «βαπτίσουν» με το συγκεκριμένο όνομα-λέξη ».

Για να είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε τα νοήματα των εννοιών των λέξεων της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης πρέπει πρωτίστως να γνωρίζουμε κάποια πράγματα για την ίδια την Ελληνική γλώσσα. Χτίστηκε πάνω στα μαθηματικά, και αυτό που ελάχιστοι ακόμα ξέρουν είναι ότι κάθε λέξη στην Ελληνική έχει μαθηματικό υπόβαθρο. Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της, είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σ' αυτήν δεν υπάρχουν όρια.Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από τη μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική. Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο. Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από το βίο,την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.

Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πώς να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιος είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.

Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γη + έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι (πατρώα γη-πατρίδα).Έχουμε τη λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έλθει και στην ώρα του. Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά .. Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις τη δυνατότητα να πας όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία!!! Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία αφού προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ.(η γραφή ήταν μόνο με κεφαλαία γράμματα χωρίς διακεκομμένες λέξεις) Όπως γράφει ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα»Τέλος να σημειώσουμε την γεωμετρία.Τα γράμματα στην Ελληνική γλώσσα δεν είναι στείρα σύμβολα.Μια τεράστια γνώση κλειδωμένη-κωδικοποιημένη μέσα στις λέξεις λόγω των μαθηματικών τιμών που έχουν. Ένας από τους Πρωτοπόρους επί του θέματος ήταν ο μέγιστος Πυθαγόρας.

Αν δούμε π.χ, Το Υ που είναι η ρίζα του ρήματος ΥΩ (βρέχω) όπου υπάρχει το Υ (ύδωρ)υπάρχει κοιλότητα (ή κυρτότητα) δηλαδή θηλυκώνει κάτι, η βροχή (υγρό στοιχείο) μπαίνει (θηλυκώνεται) μέσα στην γη.

Το μουσικό – αριθμητικό αλφάβητο δημιουργεί μουσικό – μαθηματικές λέξεις οι οποίες περιγράφουν αντίστοιχες έννοιες, οι οποίες προέρχονται από την παρατήρηση της φύσεως δηλαδή της Δημιουργίας άρα κατ επέκταση του ίδιου του Δημιουργού, αλλά η ερώτηση είναι πόσες χιλιετίες μπορεί να χρειάστηκαν για να δημιουργηθεί αυτό το τέλειο μαθηματικό σύμπλεγμα που τα γράμματα είναι αριθμοί και συνάμα μουσικοί τόνοι και οι λέξεις δηλαδή το σύνολο των αριθμών και των μουσικών τόνων κρύβουν μέσα τους εκτός από σύνθετες μουσικές αρμονίες, έννοιες οι οποίες δεν είναι καθόλου τυχαίες αλλά κατόπιν εκτενέστατης παρατηρήσεως της φύσης.

Η ονοματοδοσία της λέξης ΚΑΡΥΟΝ (Καρύδι) προέρχεται από μια παρατήρηση της φύσης (όπως όλες οι λέξεις), δηλαδή όταν δυο κερασφόρα ζώα (Κριοί, τράγοι κτλ) τρα.κάρ.ουν με τα κέρ.ατα τους ακούγεται το «κρακ» ή «καρ», ο ήχος αυτός έδωσε το όνομα «κέρας» (κέρατο) το κέρας έδωσε το όνομα κράτα ή κάρα (κεφάλι) και το υποκοριστικό αυτού το Κάρυον (μικρό κεφάλι). το Κάρυον (καρύδι) μοιάζει καταπληκτικά με το ανθρώπινο κεφάλι και το εσωτερικό του με εγκέφαλο.

Οι αριθμοί, τα σχήματα, η αρμονία και τα άστρα έχουν κάτι κοινό, έτσι αντίστοιχα τα μαθηματικά (αριθμοί) η γεωμετρία (σχήματα) η αρμονία (μουσική) και η αστρο-νομία (αστήρ=α-χωρίς- στήριγμα + φυσικοί νόμοι που τα διέπουν) ήταν αδελφές επιστήμες κατά τον Πυθαγόρα, που με την συγκεκριμένη σειρά ήταν η σκάλα για την εξέλιξη (=εκ -του- έλικος, DNA) του νου-ψυχής προς τον Δημιουργό.Έναν Δημιουργό που δημιούργησε βάσει αυτών των τεσσάρων επιστημών τα 27 σύμβολα-αριθμούς με αριθμητική αξία, που συνθέτουν το Ελληνικό Αλφάβητο, 3 ομάδες από 9 (συμπίπτει με τα 9 «στ» του ύμνου) σύμβολα-αριθμούς η κάθε ομάδα, με άθροισμα κάθε ομάδας 45, 450, 4.500. Η αρχή των πάντων είναι το ίδιο το Ελληνικό Αλφάβητο (το οποίο φυσικά δεν το πήραμε από κάποιον άλλον, διότι εκ των πραγμάτων δεν γίνεται).

Τα γράμματα του Ελληνικού αλφαβήτου στο σύνολο τους ήταν 33 (συμπίπτει με την ίδρυση του Αργοναύτη) όσοι και οι σπόνδυλοι, οι 5 τελευταίοι σπόνδυλοι (που παίζουν τον ρόλο της κεραίας) έχουν άμεση σχέση με τον εγκέφαλο και αντιστοιχούν στα 5 τελευταία άρρητα γράμματα τα οποία γνώριζαν μόνο οι ιερείς* ένα από αυτά ήταν η Σώστικα (ή Γαμμάδιον) η οποία στα λατινικά έγινε swstika και οι Ναζί το έκλεψαν και την ονομάσανε Σβάστικα.
Το σύμβολο αυτό είναι του ζωογόνου Ηλίου (Απόλλωνα), οι Ναζί το αντέστρεψαν για να συμβολίσουν το αντίθετο του ζωογόνου Ήλιου, δηλαδή του σκοτεινού θανάτου.

Υπήρχαν ακόμα κάποια γράμματα τα οποία στην πάροδο του χρόνου καταργήθηκαν όπως το Δίγαμμα (F), Κόππα (Q), Στίγμα (S’), Σαμπί (ϡ) Ο Πυθαγόρας μας ενημερώνει για τα 3 επίπεδα της Ελληνικής γλώσσας τα οποία είναι τα εξής:
1. ομιλών
2. Σημαίνον (α. σήμα, β. σημαινόμενο) (η μελέτη των σημείων και των συμβόλων και η χρήση ή η ερμηνεία τους")
3. Κρύπτον (α. διαστήματα β. κραδασμός γ. λεξάριθμος δ. τονάριθμος)
-Το πρώτο είναι η ομιλία
-Το δεύτερο είναι η σχέση του σήματος με το σημαινόμενο.
-Το τρίτο είναι το διάστημα (απόσταση & χρόνος), ο κραδασμός (που αφυπνίζει τον εγκέφαλο μέσω ιδιοσυχνοτήτων από τους δημιουργηθέντες παλμούς – Παλλάδα Αθηνά) ο λεξάριθμος (σχέση γραμμάτων και λέξεων με αριθμούς) και ο τονάριθμος (σχέση γραμμάτων και λέξεων με μουσικούς τόνους)

Το κάθε γράμμα αντιστοιχούσε σε έναν αριθμό, αλλά και σε έναν μουσικό τόνο άρα γράμμα=αριθμός=τόνος (μουσικός), πράγμα που φανερώνει ότι στη γλώσσα μας πίσω από τα γράμματα-λέξεις υπάρχουν αριθμοί (λεξάριθμοι) και μουσικοί φθόγγοι (τονάριθμοι).
Οι 4 αδελφές επιστήμες κατά τον Πυθαγόρα ήταν:
1. Αριθμοί (μαθηματικά)
2. Σχήματα (Γεωμετρία)
3. Μουσική (Αρμονία)
4. Αστρονομία

ΥΜΝΟΣ ΑΡΓΟΝΑΥΤΗ
Στη νέα πατρίδα,το τριάντα τρία
γεννηθήκαμε
με καρδιά γεμάτη,για τον Αργοναύτη
ορκιστήκαμε
καινούργια σελίδα,αγώνες κι ελπίδα
αναστήσαμε
όραμα-ιδέα για τη νεολαία
αποκτήσαμε
Αργοναύτη θυμήσου
για μια ζωή μαζί σου
Το λεν οι οπαδοί σου
Το μπλε μες στην ψυχή σου
Θάλασσες κοιτάμε,πόθους κουβαλάμε
στο κατάρτι μας
έμβλημα στο στήθος,ρίζα του ο μύθος
το καράβι μας.
Αθλητές σπουδαίοι,φλόγα σας να καίει
τον αντίπαλο
άσβεστο καμίνι,η χαρά να μείνει
Μες στο γήπεδο.

ΥΜΝΟΣ= ωδή, άσμα προς τιμή θεού, ήρωα, ηθικής αξίας εγκωμιαστικό ποίημα ή τραγούδι, ενθουσιώδης έπαινος, από το ρήμα ὑμένω, «αυτό που μένει», επειδή διατηρεί στη μνήμη τις αρετές και τις πράξεις όσων επαινούνται.ΚΑΙ ΝΟΣ από το ΝΟΥΣ-ΝΟΟΣ

Α Π Ο Κ Ω Δ Ι Κ Ο Π Ο Ι Η Σ Η_____________________
(ΣΤ)= Το στίγμα (Ϛ ϛ) ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΛΦΑΒΗΤΟΥ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΤΕΛΙΚΟ ΣΤΟ ΝΕΩΤΕΡΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ (ς) σύμπλεγμα των χαρακτήρων σ+τ που χρησιμοποιείτε ως αριθμός 6 και στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από το δίγαμα ή βαυ.(F) το Έκαναν Αγγλικό εφ.
(Η)= Η διπλή κάθοδος τής ακτινοβολίας - η φανέρωσις. (ΝΕΑ) Ν=Νους - Νόμος και τα Νερά στην φύσιν + ΑΙΑ ΔΛΔ ΚΟΛΧΙΔΑ Τόπος προορισμού της εκστρατείας των Αργοναυτών.
(ΠΑΤΡΙΔΑ)= ΣΥΝΘΕΤΕΙ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΑΣ !! ΠΑΤΗΡ + ΙΔΑ =ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΥΜΕ ΑΠΟ ΓΕΝΙΑ ΣΕ ΓΕΝΙΑ + ΔΙΑ ΑΠΟ ΑΝΑΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ =ΠΑΤΕΡΑΣ ΘΕΩΝ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ......
(ΤΟ ΤΡΙΑΝΤΑ ΤΡΙΑ) ΤΟ =ΤΟΠΟΣ, ΤΡΙΑΝΤΑ=ΤΡΙΑΙΝΑ + ΤΑΞΗ + ΑΗΡ,ΗΡΑ ΜΕ ΑΝΑΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ +ΤΡΟΙΑ=Τροία ή Ίλιον είναι η πόλη θέατρο του μυθικού Τρωικού πολέμου, Αριθμητικώς 33. Μια παρατήρηση που πρέπει να προσέξουμε,είναι το σχήμα Ταφ που συμβολίζει την βάση- στήριγμα,όπως οι κίονες στους Αρχαίους Ναούς ή κολόνες στήριξης κατοικιών. Η στερέωσις τής Δυνάμεως ή τής θεάσεως. Έτσι μπορούμε να ταυ-τοποιήσουμε το χτίσιμο του οικοδομήματος που παρέδωσαν οι πρόγονοί μας, το 19(33 ΤριάνΤα Τρία)

ΤΟ ΝΕΑ ΜΕ ΑΝΑΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΈΝΑ (1) ΤΟ ΣΤ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ (9 ΦΟΡΕΣ) ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΙΩΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΩΣ 6 ΠΡΟΣΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΣΤΟ 3+3 και εκφράζεται στη συνέχεια στο στίχο, η ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ ΕΝΑΡΞΗΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ 1933, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΤΥΠΙΚΑ ΤΗΝ ΧΡΟΝΙΑ ΕΚΕΙΝΗ που παραμένει ως σήμερα δηλωτική στο καθιερωμένο έμβλημα-οικόσημο.
(ΓΕΝΝ)=Γέννησις,δημιουργία, γενεσιουργός δύναμη αλλά και γενναίος.
(ΗΘΗ)=Ιθύς-ευθύς=Ιθαγενής,αυτόχθων,από το ίδιο γένος,
(ΚΑΜΕ)=Από το κάμω,πράττω, ενεργώ, πραγματοποιώ, διενεργώ
(ΜΕ)=ΜΕΣΑ,ΕΝΤΟΣ,ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ.

(ΚΑΡΔΙΑ) ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΡ=ΚΡΑΔΑΣΜΟΣ, ΧΤΥΠΗΜΑ, ΘΟΡΥΒΟΣ, + ΔΙΑ= ΠΑΤΕΡΑΣ ΓΕΝΑΡΧΗΣ ΘΕΩΝ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ......(Καμία λέξη με τυχαία ετυμολογία)
(ΓΕΜΑΤΗ) ΓΕ=ΓΕΝΟΣ + ΜΑΤΗ = ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΠΙΤΗΡΕΙ ΤΗΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ!!
(ΓΙΑ) ΣΤΟ ΙΑ=ΙΑΣΗ, ΑΛΛΑ ΕΔΩ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΧΘΕΙ ΜΕ ΤΗΝ μεσαιωνική Ελληνική γιά < αρχαία Ελληνική δια ΕΤΣΙ ΑΝΤΙΚΑΤΕΣΤΗΣΑΝ ΤΟ «ΔΙΑ» ΜΕ «ΓΙΑ» ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ ΣΕ ΓΙΑ-ΓΑΙΑ, ΚΑΤΩ ΕΔΩ ΣΤΗ ΓΗ !ΕΝΩ ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΥΝ ΕΣΚΕΜΜΕΝΑ ΤΟ «ΔΙΑ»ΠΟΥ ΔΙΑΣΧΙΖΕΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ.
(ΤΟΝ)= ΤΟΝΙΣΜΟΣ,ΤΟΝΟΣ,ΝΟΤΑ,
(ΑΡΓΟΝΑΥΤΗ) = ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΓΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕ ΤΗΝ ΑΡΓΩ ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΑΥΤΗ= ναῦς, με γενική νεώς ή νηός που είναι το πλοίο.

Εδώ να σταθούμε σε κάτι πολύ σημαντικό. Οι πρόσφυγες της Κίου της Μικράς Ασίας(σημερινό GEMLIK) εγκαταστάθηκαν πλησίον του Αρχαίου Άργους, (τίποτα τυχαίο)της πρώτης παγκοσμίως πόλεως πολιτών, που οργανώθηκε σε ομαδική διαβίωση και είναι γενάρχες όλων των Ελλήνων. «Η πόλις του Άργους σε προϊστορικά και σε πρώιμα ιστορικά χρόνια είχε και άλλες ονομασίες,όπως Φορωνικόν άστυ, Αιγιάλεια, Ιάσιον. Το Φορωνικό άστυ οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν ως την πρώτη πόλιν του κόσμου. Το όνομα άλλοτε δηλώνει όλο τον ελλαδικό χώρο, άλλοτε την Πελοπόννησο και ενίοτε την Αργολίδα άπασα.»

«Συγκεκριμένα, στον Στράβωνα διαβάζομε: «Οίμαι δ’ ότι και Πελασγιώτας και Δαναούς, ώσπερ και Αργείους, η δόξα της πόλεως ταύτης και τούς άλλους Έλληνας καλείσθαι παρεσκεύασεν = Νομίζω ότι και τους Πελασγούς και τους Δαναούς, όπως ακριβώς και τους ίδιους τους Αργείους και τους άλλους Έλληνες η δόξα αυτής της πόλης τους έκανε να αποκαλούνται Αργείοι» Στα αρχαία χρόνια υπήρχαν και εκφράσεις στις οποίες το όνομα Άργος αποκτούσε κάποια ιδιαίτερη σημασία. Συγκεκριμένα, Άργους γαία = Ελλάς, Άργεος μυχός= τα ενδότερα της Πελοποννήσου. Εδώ υπάρχουν πολλές πληροφορίες : https://argolikivivliothiki.gr/2010/09/27/%CE%AC%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%82-%CE%B5%CF%84%CF%85%CE%BC%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BF%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82/

(ΟΡΚΙΣΤΗΚΑΜΕ) = ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΡΚΟ =όρκος ως λέξη συνδέεται ετυμολογικά με τη λέξη έρκος (=φράγμα) που προέρχεται με τη σειρά της από το αρχαίο ρήμα είργνυμι (=βάζω φραγμούς).Το έρκος μετατράπηκε σε όρκος με το γραμματικό φαινόμενο της ποιοτικής μεταβολής. Συγκεκριμένα το βραχύ φωνήεν –ε της λέξης έρκος μετατράπηκε στο μακρό φωνήεν –ο της λέξης όρκος Η έννοια της λέξης έτσι με την πάροδο των χρόνων μετασχηματίστηκε, άλλαξε νόημα και από το αρχικό νόημα της λέξης που σήμαινε φραγμός μεταβλήθηκε σε φραγμό εσωτερικό που παίρνουν οι άνθρωποι με την υπόσχεση που δίνουν με τον όρκο.

Ως Όρκος θεωρείται η υπόσχεση ή η βεβαίωση, η οποία δίνεται με την επίκληση ενός ιερού προσώπου ή πράγματος, ως απόλυτο μάρτυρα, για την αλήθεια ή όχι κάποιου γεγονότος. Η επίκληση, μάλιστα, του Θείου στοιχείου έχει την έννοια ότι η παραβίαση της υπόσχεσης ή η ψεύτικη επιβεβαίωση από το άτομο που ορκίζεται, επισύρει τη Θεία τιμωρία, υπό την έννοια ότι δεσμεύει άμεσα ή έμμεσα την τιμή και την προσωπικότητα του προσώπου που δίνει τον όρκο, επιδιώκοντας να πείσει για το ειλικρινές της δήλωσής του αυτής. ΚΑΙ ΙΣΤΑΜΕ= ἵστημι, στήνω κάτι ή κάποιον, κάνω κάτι να σταθεί όρθιο,είμαι υπαρκτός, έχω παρουσία.
Άρα όλοι οι συμμετέχοντας σε αυτή την ομάδα,είναι ορκισμένοι να σταθούν όρθιοι και να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους .

(ΚΑΙΝΟΥΡ(Γ)ΙΑ) = καινόν + έργον (νέο έργο δηλαδή) αναδημιουργώ, ξεκινώ κάτι νέο, ΤΟ ΚΑΙ ΣΥΝΔΕΕΙ ,ΕΤΣΙ ΕΧΟΥΜΕ ΝΟΥΣ ΚΑΙ ΡΟΗ – ΓΗ - ΙΑΣΗ ΑΠΟ ΑΝΑΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ. ΣΗΜ: Κατάργησαν το Γ και αφαίρεσαν,υπεξαίρεσαν το ολοκληρωμένο νόημα της λέξεως..
(ΣΕΛΙΔΑ) ΤΟ Σ=ΣΗΜΕΙΟ, ΕΛ=ΦΩΣ, ΙΔΑ=ΔΙΑ. Δλδ Σε αυτό το σημείο,υπάρχει φώς του Διός ή σε αυτό το σημείο είδα το φως.
(ΑΓΩΝΕΣ) = κινητοποίηση για την επίτευξη ενός σκοπού, μάχη. αναμέτρηση. Από το ΑΓΩ =Μεταφέρω, οδηγώ. λειτουργώ ως αγωγός, επιτρέπω τη δίοδο + ΝΑΣ ΔΛΔ ναῦς, με γενική νεώς ή νηός που είναι το πλοίο. Αρα κάνω αγώνα,να οδηγήσω το πλοίο στον προορισμό που έχω σχεδιάσει.

(ΚΙ)= ΣΥΝΔΕΤΙΚΟ ΟΠΩΣ ΤΟ ΚΑΙ.
(ΕΛΠΙΔΑ) ΕΛ=ΦΩΣ, ΠΙΔΑ=ΑΣΠΙΔΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ .. ΚΑΙ ΜΕ ΑΝΑΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ ΔΙΑ+Π= Το Πυρ, το πρώτον στοιχείον - το άνωθεν - το πατρικόν.Η ελπίδα λοιπόν, λέξη αρχαία, ομηρική (στην Οδύσσεια), προέρχεται από ένα πανάρχαιο ρήμα, το έλπομαι, που σήμαινε «προσδοκώ, ελπίζω». Στον παππού Ησίοδο τη βρίσκουμε και προσωποποιημένη (μούνη δ’ αυτόθι Ελπίς) να απομένει τελευταία παρηγοριά, όταν η Πανδώρα αστόχαστα ξεσκέπασε το πιθάρι και σκόρπισε όλα τα δεινά στις παλιές γενιές των ανθρώπων. Από την ελπίδα προέκυψε και το ρήμα «ελπίζω», και πάλι με τη σημασία «προσδοκώ, περιμένω», που μπορούσε να είναι είτε θετικό, είτε να πάρει και αρνητική χροιά, π.χ. «τουτί το κακόν ουδέποτ’ ήλπισα».

(ΑΝΑΣΤΗΣΑΜΕ) ΑΝΑΣ=ΑΝΑΣΑ + ΤΗΣΑΜΕ=ΙΣΤΑΜΕ ΟΠΩΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ== ἵστημι, στήνω κάτι ή κάποιον, κάνω κάτι να σταθεί όρθιο,είμαι υπαρκτός, έχω παρουσία. αρχαία ελληνική ἀνίστημι, στήνω όρθιο, κάνω κάποιον να σταθεί, να σηκωθεί, τον σηκώνω από το κρεβάτι, τον ξυπνάω, και ανυψώνομαι, σηκώνομαι, ξυπνάω ως αμετάβατο.

(ΟΡΑΜΑ) ΟΡΑ από το οράω, ορώ=βλέπω,κοιτάζω + ΜΑ=ΜΑΚΡΙΑ. Λέμε πώς αυτός βλέπει πολύ μακριά,όταν θέλουμε να χαρακτηρίσουμε όποιον σχεδιάζει ένα μακρόπνοο έργο ή πολιτικό επιχείρημα.προκύπτει και το ΡΑΜΜΑ=από το ράβω,που σημαίνει προσαρτώ,φτιάχνω,ενώνω.
(ΙΔΕΑ)=ιδεώδες, ιδανικό,γνώμη, αντίληψη,σκέψη, σχέδιο, έμπνευση, σύλληψη. ΙΔΕΑΤΟΝ= (μεταφραστικό δάνειο από την γαλλική idéal) Συγγενική λέξη με το ορώ. Και με αναγραμματισμό ΑΔΕΙ-ΑΔΩ= τραγουδώ + ΔΙΑ για μια ακόμη φορά(Πρέπει να αντιληφθούμε,ότι χρησιμοποιούμε καθημερινά όλοι μας το ΔΙΑ σε χιλιάδες λέξεις που προφέρουμε ή γράφουμε. Π.Χ.( ΑΡΧΗ.ΔΙΑ,ΔΙΑΛΕΞΗ,ΔΙΑΒΑΖΩ,ΔΙΑΓΡΑΦΗ,ΔΙΑΚΟΝΟΣ,ΔΙΑΘΗΚΗ,ΔΙΑΒΟΛΟΣ,ΔΙΑΣΤΑΣΗ, ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ,ΡΟΔΙΑ,ΑΔΕΙΑ,ΒΕΛΑΝΙΔΙΑ,ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ,ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ,ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ,ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ,ΛΑΔΙ,ΑΧΛΑΔΙΑ ΚΛΠ.

(ΓΙΑ) = όπως παραπάνω.
(ΤΗ) όπου (Τ)αφ ο κίονας,κολώνα όπως παραπάνω και Η =Η διπλή κάθοδος τής ακτινοβολίας - η φανέρωσις.
(ΝΕΟΛΑΙΑ) αρχαία ελληνική νεότης ΝΕΟΣ από το νεοσσός,νεοσύστατος + ΛΑΙΑ=ΛΑΟΣ και όπου ΛΑΣ σημαίνει πέτρα,λίθος όπως (ΗΘΟΣ) =Ιθύς-ευθύς=Ιθαγενής,αυτόχθων,από το ίδιο γένος. Εδώ να σημειώσουμε το νόημα της λέξης ΕΛ.ΛΑΣ= Επικρατέστερη άποψη είναι ότι προέρχεται από τους Σελλούς ( Σελ- = φωτίζω), Φωτεινός λίθος, πέτρα. Και ΕΛ.ΛΗΝ = Φωτεινός νους. Το επίσημο όνομα της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι HELLAS και όχι GREECE. Και εδώ διακρίνουμε στην ΝΕΟΛΑΙΑ για άλλη μια φορά την ΑΙΑ(ΚΟΛΧΙΔΑ).

(ΑΠΟΚΤΗΣΑΜΕ) ΑΠΟΚΤΩ= αρχαία ελληνική κτῶμαι, αρχίζω να κατέχω κάτι + ΚΤΗΣΑΜΕ = Έγινε χτίζω,χτίσαμε, που σημαίνει κατασκευάζω,δημιουργώ.
(ΑΡΓΟΝΑΥΤΗ)= όπως παραπάνω.

(ΘΥΜΗΣΟΥ) Αρχαία ελληνική ἐνθυμέομαι, ενθυμοῦμαι.Είναι τεράστιας αξίας η ενθύμησή μας,για δύο λόγους.Είτε κρατάμε στην μνήμη μας κάτι που δεν ξεχνάμε,είτε αναζητούμε την ταυτότητά μας. Η ενθύμηση ήταν η αφορμή, για να αποκωδικοποιηθεί ο Υμνος,ώστε να πραγματοποιηθούν διεργασίες ιστορικές, ετυμολογικές λέξεων-γραμμάτων, ρίζες προέλευσις καταγωγής,που αποδεικνύουν με έναν μεγαλειώδη τρόπο,πως δεν αναπτυχθήκαμε ως φυτά,αλλά έχουμε 
ΕΛΕΥΣΗ,ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.Ούτε είναι τυχαία η ονοματοδοσία των ομάδων π.χ. ΚΟΡΩΝΙΔΑ ΚΟΙΛΑΔΑΣ, ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ,ΕΡΜΗΣ ΚΙΒΕΡΙΟΥ,ΕΝΩΣΗ ΛΕΡΝΑΣ,ΗΡΑΚΛΗΣ ΜΥΛΩΝ, ΠΟΣΕΙΔΩΝ-ΔΙΔΥΜΩΝ,ΑΡΙΣΤΕΙΩΝΑΣ,ΑΡΙΣΤΕΑΣ(ΠΑΝΑ)ΡΓΕΙΑΚΟΣ,ΑΠΟΛΛΩΝ,ΔΙΟΜΗΔΗΣ,ΦΕΙΔΩΝ,
(ΑΡΗΣ-ΡΟΪΝΟΥ,ΛΥΓΚΕΥΣ,ΟΡΝΕΑΤΗΣ-ΓΥΜΝΟΥ.Βλέπουμε το έμβλημα της ΕΝΩΣΕΩΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ,να φέρει την πύλη των λεόντων,των Μυκηνών. (Να δούμε και το ΘΥ.ΕΛ.ΛΑ;)= Η λέξη «ΘΕΟΣ» προκύπτει από το ‘θέω’, που σημαίνει κινούμαι, τρέχω. (έννοια που σήμερα συναντούμε στο βοήθεια, ευθεία, θύελλα, ιθύνων νους....) ΚΛΠ.

Στο ερώτημα «ποίος είσαι», λοιπόν. Μία μόνο είναι η απάντησις: «Είμαι αυτό που θυμάμαι» - «Η ουσία μου είναι η Μνήμη μου» Μέσα από αυτήν αντιλαμβάνομαι και ερμηνεύω τον κόσμο, τροφοδοτώ την ψυχή μου και ανάλογα με αυτήν υπάρχω και ποιώ!
Η αναγνώριση της πρωταρχικής θέσης της ΜΝΗΜΗΣ εδραίωσε το μεγαλείον του Ελληνικού πολιτισμού, ο οποίος την θεοποίησε κιόλας στο πρόσωπο της Τιτανίδας θεάς ΜΝΗΜΟΣΥΝΗΣ. Και όχι, δεν είναι θρησκεία, είναι Προσωποποιημένη Επιστήμη... Κατά τον μύθο, ο ΘΕΟΣ ΔΙΑΣ (ο ΖΕΥΣ) πλάγιασε με την Μνημοσύνη επί εννέα ημερονύκτια, ΖΕΥΞΗΣ εκ της οποίας γεννήθηκαν οι εννέα ΜΟΥΣΕΣ. Στον Δία, ως Ζεύς, προσωποποιείται η έννοια της Ζεύξης των δημιουργικών δυνάμεων υπό την επίρροια της ενωτικής Δύναμης του θεού Έρωτος, που ΕΡεθίζει τα στοιχεία προκαλώντας τις ζεύξεις, τις ενώσεις αυτών, όπως ο Γεωργός ζευγαρώνει/οργώνει την γη ώστε να οργιάσει η άνθηση. (από ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΕΡΠΑΝΔΡΟΥ ΖΑΧΑΡΙΟΥ η επεξήγησις της λέξεως ΘΥΕΛΛΑ)

Η Κίος (σήμερα Gemlik στη τουρκική γλώσσα) ήταν αρχαία πόλη της Μικράς Ασίας.
Ιστορική αναδρομή
Χτίστηκε από τους Μιλήσιους τον 8ο - 7ο αιώνα π.Χ. στις ακτές της Βιθυνίας, στον κόλπο της Προποντίδας. Αποτέλεσε ένα σπουδαίο εμπορικό κέντρο για πάρα πολλά χρόνια και η πόλη έμεινε γνωστή για την εξαιρετική δημοκρατική οργάνωσή της. Ο Αριστοτέλης στο βιβλίο του Κιανών Πολιτεία περιγράφει την πολιτική και οικονομική οργάνωση της πόλης, με έξυπνη οργάνωση της φορολογίας και του εμπορίου. Κατά την περίοδο 4ου - 3ου π.Χ. αιώνα η πόλη διέθετε στην κυκλοφορία νομίσματα που βρέθηκαν σε λιμάνια απομακρυσμένων χωρών και διασώζονται σήμερα σε πολλές συλλογές. Αργότερα ο Βιθυνός βασιλιάς Προυσίας Α΄ την μετονόμασε σε Προυσιάδα. Κατά την Ρωμαϊκή και Βυζαντική περίοδο συνέχισε την πολιτιστική παρουσία της στον τότε γνωστό κόσμο και ακόμη στα χέρια των Οθωμανών Τούρκων υπήρξε σπουδαίο λιμάνι ναυπήγησης του Οθωμανικού στόλου από έμπειρα χέρια Κιανών.
Το 1919 η πόλη είχε περίπου 5000 κατοίκους εκ των οποίων 4620 Έλληνες, 242 Τούρκοι, 107 Αρμένιοι και 178 διάφοροι[]. Ύστερα από τη Μικρασιατική καταστροφή oι πρόσφυγες της Κίου ίδρυσαν την Παραλία Πιερίας και την Νέα Κίο στην Αργολίδα.(Βικιπαίδεια)
(ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΑΖΙ ΣΟΥ)
(ΓΙΑ)=όπως παραπάνω
ΜΙΑ=Από το ένα το μοναδικό, ΜΙΑ θηλυκό,που παρουσιάζεται ως μη επαναλαμβανόμενο,μια φορά μοναδική,αναντικατάστατη.
ΖΩΗ=ο άνθρωπος ως φορέας ζωής, το χρονικό διάστημα της ζωής ενός οργανισμού και ειδικότερα ενός ανθρώπου (από τη γέννηση ως το θάνατο ή άλλο χρονικό σημείο) ΖΕΥΞΙΣ,ΩΑΡΙΟ.ΩΔΗ κλπ. ΗΛΙΟΣ.
ΜΑΖΙ=προσδιορίζει πρόσωπα ή πράγματα που δεν μπορούν να χωριστούν, αρχ. μαζίον υποκορ. του αρχ. μᾶζα.
ΣΟΥ=Το Σίγμα με τα φωνήεντα ΟΥ που θα μπορούσαν να μετασχηματιστούν σε ΣΟΥΜΑ=το σύνολο,το ολικό ,το ολοκληρωμένο.

(ΤΟ ΛΕΝ΄)=ΤΟ ΛΕΝΕ ,ΤΟ=τόπος ΛΕΝΕ=λέω,διατυπώνω, αφηγούμαι, διηγούμαι, εξιστορώ, συζητώ, κουβεντιάζω, μεταδίδω, μεταβιβάζω, μεταφέρω, συμβουλεύω, προτρέπω, συνιστώ και δεκάδες άλλες λέξεις που εκφράζονται από τον πλούσιο Ελληνικό λόγο με το λέω -γομαι & λέγω -ομαι ενεστ. λες, λέει, λέμε, λέτε, λένε και λεν.

(ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ) ΟΙ=ΟΙΚΟΣ ΚΑΙ ΟΠΑΔΟΙ=αυτός που δέχεται τις ιδέες ή γενικά τις απόψεις κάποιου και ενεργεί σύμφωνα με αυτές, ακόλουθος, συνοδός,ή αυτοί που ΑΔΟΥΝ,τραγουδούν από την ΟΠΗ τρύπα (ένα κοινό σημείο) δλδ ένα σύνολο όπως μια χορωδία.
(ΣΟΥ)=όπως παραπάνω.

(ΤΟ ΜΠΛΕ) ΤΟ=τόπος. Χρώμα το μπλε ή κυανό στα Ελληνικά, είναι ένα από τα βασικά χρώματα του ορατού φάσματος. Είναι το χρώμα του καθαρού ουρανού και της βαθειάς θάλασσας. Η ετυμολογία τη λέξης στα Ελληνικά προέρχεται από την αντίστοιχη αγγλική και γαλλική λέξη (bleu), η οποία και έχει γερμανική προέλευση. Θεωρείται το χρώμα της αρμονίας, της γαλήνης, της εμπιστοσύνης, της ελευθερίας, αλλά και της απόστασης. Ένα από τα τρία βασικά χρώματα που συνθέτουν το λευκό• Βλέπουμε όμως το ΛΕ με αναγραμματισμό ΕΛ=φώς
(ΜΕΣ΄ΤΗΝ) =Μέσα,εντός,στην μεσότητα(έχει ιδιαίτερη χαρακτηριστικά στο γνώθι σ΄αυτόν,αυτογνωσία) και (ΤΗ) όπου (Τ)αφ ο κίονας,κολώνα όπως παραπάνω και Η = Η διπλή κάθοδος τής ακτινοβολίας - η φανέρωσις. (Ν)= Νούς - Νόμος και τα Νερά στήν φύσιν.
(ΨΥΧΗ)= αρχή της ενότητας και της κίνησης του κόσμου σύμφωνα με αρχαίους και νεότερους φιλοσόφους. το άυλο βασικό στοιχείο της ανθρώπινης φύσης, σε αντιδιαστολή με το υλικό που είναι το σώμα.
Ψ=ψηλά και εκφράζεται σχηματικά,όταν σηκώσουμε τα χέρια μας ψηλά για μια δέηση ή προσευχή σχηματίζοντας το. ΥΧΗ=ηχεί,εκπέμπει,μεταφέρεται,ακούγεται.
(ΣΟΥ)=όπως παραπάνω.

Ο επόμενος στίχος νοσταλγεί και προσδοκά την επιστροφή στη γη των προγόνων τους.
(ΘΑΛΑΣΣΕΣ)=Θάλασσα ή θάλαττα,συνεχής μάζα αλμυρού ύδατος που καλύπτει το μεγαλύτερο τμήμα της επιφάνειας του πλανήτη μας.
Θ=Η Θέασις, παν θεώμενον και ΑΛΑΣ. Ε= Η εκπορευόμενη δύναμη του φωτός. Σ=Το εσωτερικώς θεώμενον.

(ΚΟΙΤΑΜΕ)=κοιτάω,κοιτώ, βλέπω, στρέφω το βλέμμα μου, επικεντρώνω κάπου την προσοχή μου με σκοπό να δω, αρχ. κοιτάζω (κοίτη) πάω στο κρεβάτι, στρατοπεδεύω.
(ΠΟΘΟΥΣ)= σφοδρή, έντονη επιθυμία• λαχτάρα: Aνεκπλήρωτος / ανικανοποίητος / διακαής.
Π= Τό Πῦρ, τό πρῶτον στοιχεῖον, τό ἄνωθεν τό Πατρικόν.
ΟΘ=όθεν= απ' όπου, άρα, επομένως.
ΟΥΣ=ακοή,αφτί.

(ΚΟΥΒΑΛΑΜΕ)=κουβαλώ.μεταφέρω,μετακομίζω,πηγαίνω από ένα μέρος σε άλλο. Αρχαία ελληνική κόβαλος. Από το ΚΟΠΟΣ+ΒΑΛΩ-ΒΑΛΑΜΕ.
(ΣΤΟ)=(ΣΤ) όπως παραπάνω και Ο=χώρος περιορισμένος,ασχέτως μεγέθους.
(ΚΑΤΑΡΤΙ) =καταρτίζω,συγκροτώ. Ο ιστός πλοίου, στύλος μεγάλου ύψους από τον οποίο στα μεν ιστιοφόρα (ξύλινος) φέρονται τα πανιά στα δε νεότερα φορτηγά (μεταλλικός) οι φορτωτήρες, κεραίες επικοινωνίας, ραντάρ κ.λπ. καθώς και φανός ναυσιπλοΐας. Ήδη από τον Όμηρο ο ιστός σημαίνει το κατάρτι, Από το αρχαίο ιστημι = στέκομαι όρθιος, ιστώ = στήνω κάτι όρθιο του όποιου τα παράγωγα είναι πάμπολλα.
(ΜΑΣ)=μας ανήκει,δικό μας.

(ΕΜΒΛΗΜΑ)= συμβολική παράσταση που χρησιμεύει ως επίσημο διακριτικό σημείο• (σύμβολο, σήμα) . εμβάλλω < εν + βάλλω.
(ΣΤΟ)=όπως παραπάνω.
(ΣΤΗΘΟΣ)=(ΣΤ) όπως παραπάνω και ΗΘΟΣ= Ιθύς- ευθύς=Ιθαγενής,αυτόχθων,από το ίδιο γένος.
(ΡΙΖΑ)= το τμήμα των φυτών ή δένδρων, που βρίσκεται μέσα στο έδαφος και γονιμοποιείτε από αυτό. Ιστορία,Σχέσεις, δεσμοί, αισθήματα που δένουν κάποιον σε έναν τόπο.Ρ=ροή φωτοενεργειών και κάθε άλλη ροή,Ι=Συνεχής κάθοδος του φωτός,Ζ=η ζωή και η ζέσις,Α=αρχική δύναμις ΑΛΦΑ ,αρχικό ηλίου φως.
(ΤΟΥ)=Το ταφ με τα φωνήεντα ΟΥ μπορεί να μετασχηματιστεί σε ΕΥΑΤΟΥ δλδ του ιδίου.

(Ο ΜΥΘΟΣ)=εδώ πάλι εκφράζεται το ήθος. Να εξηγήσουμε όμως τι είναι ο μύθος,που δεν έχει σχέση με το παραμύθι. Στην καθομιλούμενη γλώσσα ο μύθος είναι φαντασία, κάτι που δε θεωρείται αληθινό. Οι μελετητές της μυθολογίας, ωστόσο, δίνουν μια διαφορετική εξήγηση. Ο μύθος είναι ένα ιδιαίτερο είδος ιστορίας, που προσπαθεί να ερμηνεύσει κάποιες όψεις του κόσμου που μας περιβάλλει. Σε όλο τον κόσμο, σε όλες τις εποχές, και κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις οι μύθοι των ανθρώπων υπήρξαν η ζωντανή έμπνευση για όλες τις δραστηριότητες του νου, των συγκινήσεων και του σώματος. Πολύ περισσότερο κάτι τέτοιο είναι αληθινό για τους Έλληνες, έναν λαό με γόνιμη μυθοπλαστική φαντασία. Κάτω από αυτές τις συνθήκες ο μύθος είναι ένα μυστικό άνοιγμα, μέσα από το οποίο ο άνθρωπος μπορεί να ρίξει μια φευγαλέα κοσμολογική ματιά στις ανεξάντλητες ενέργειες του σύμπαντος και στον τρόπο με τον οποίο αυτές οι ενέργειες μεταβάλλονται, μετουσιώνονται σε πολιτισμό.

(ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΜΑΣ)=Αυτή είναι η Αργώ μας,που θα ξαναγεννηθεί από τον αέναο κύκλο της ιστορίας μας,να ταξιδέψει και πάλι,με τους Αργοναύτες της. Αρχαία Ελληνική κάραβος. Το Πλοίο (αρχαία ελληνική: η ναυς, της νεώς.

(ΑΘΛΗΤΕΣ)=Άθλος_+ ΗΤΗΣ =οπλίτης/τες ,πολίτης/τες,νικητής/τες .Από τον άθλο προέρχεται και το έπαθλο του νικητή. (ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ)=σημαντικός, εξαιρετικός, αξιόλογος, χρήσιμος. ΣΠΟΥΔΗ=σπεύδω στο ΙΔΑΙΟΝ(ΑΝΤΡΟΝ) Το Ιδαίον Άντρον ή Αρσένιο είναι σπήλαιο σε οροπέδιο στο όρος Ίδη (Ψηλορείτης) της Κρήτης, στο οποίο κατά την ελληνική μυθολογία ανατράφηκε ο Δίας, εξ ου λεγόμενος και «Κρηταγενής», από τη βρεφική του ηλικία.

(ΦΛΟΓΑ)< αρχαία ελληνική φλόξ = Η άσβεστη φλόγα του ΔΙΟΣ των Ολύμπιων αγώνων,η αφή της Ολυμπιακής φλόγας όπως την παραποίησαν στους σύγχρονους Ολυμπιακούς αγώνες. Το ορατό ακτινοβόλο στοιχείο της φωτιάς που προκαλείται από ισχυρή εξωθερμική αντίδραση. (μεταφορικά) κάτι που έχει ιδιότητες της φλόγας και της φωτιάς, θερμό, ορμητικό, τα έντονα συναισθήματα ή οι παθιασμένες ενέργειες, έντονο κίνητρο.Φ=Φως,φωτεινός ΛΟΓΟΣ αλλά και συλλογισμός.
(ΣΑΣ)< Σ= Το εσωτερικώς θεώμενον - Α= αρχικόν ηλιοφώς.
(ΝΑ) < Ν=ΝΟΥΣ – Α=αρχικόν ηλιοφώς, (ΚΑΙΕΙ)= προκαλώ με φλόγα την καύση ενός αντικειμένου ή υλικού,καταστρέφω με τη φωτιά, (μεταφορικά) βασανίζω.

(ΤΟΝ) < ΤΟΝΙΣΜΟΣ,ΤΟΝΟΣ,ΝΟΤΑ.
(ΑΝΤΙΠΑΛΟ< ΑΝΤΙ=αντίθετος,αντιδραστικός,αρνητικός,εναντίωση και ΠΑΛΟ= πάλλομαι & πάλλω ή παλεύω, τρέμω, δονούμαι κάτω από την επήρεια ενός ισχυρού συναισθήματος.,αγωνίζομαι εναντίον κάποιου σώμα με σώμα, παλεύουμε να δούμε ποιος απ΄ τους δυο μας είναι δυνατότερος, μάχομαι, πολεμώ, αγωνίζομαι απεγνωσμένα εναντίον αντιπάλων ή αντίξοων συνθηκών.
(ΑΣΒΕΣΤΟ) = που δε σβήνει ποτέ, άσβεστη φλόγα, άσβεστο πυρ. [<αρχ. ἄσβεστος < α- στερητ. + σβέννυμι "σβήνω"] για έντονο συναίσθημα,που δεν μπορεί να κατασταλεί.
Το Ιερό της Ολυμπίας ήταν αφιερωμένο στον Ολύμπιο Δία. Μια κοιλάδα πλημμυρισμένη από αγριελιές, δρυς, πλατάνια και πεύκα απλωνόταν εδώ, γι’ αυτό και το Ιερό ονομάστηκε Άλτις (=«άλσος»)

Στην Ιερά Άλτι υπήρχε βωμός με άσβεστη φωτιά, “Άσβεστον Πυρ”, προς τιμήν του φωτοδότου Ήλιου. Η λατρεία χάνεται στο πέρασμα χιλιάδων χρόνων, τότε που οι άνθρωποι λάτρευαν την Ρέα (Γη), τον Ουρανό και τον Ήλιο, που ήταν ζωοδότης. Στα νεώτερα χρόνια, ο βωμός του Πυρός φυλασσόταν στο Πρυτανείον, και ο αθλητής που ήταν νικητής στον αγώνα δρόμου παρελάμβανε την Δάδα από τον Αρχιερέα, και άναβε τον βωμό που δεν έσβηνε μέχρι τους επόμενους αγώνες.

(ΚΑΜΙΝΙ)= υποκοριστικό,του αρχαία ελληνική κάμινος, ειδική κατασκευή, μέσα στην οποία αναπτύσσονται μεγάλες θερμοκρασίες, προκειμένου να τηχθούν μέταλλα ή για άλλους λόγους. (μεταφορικά) επικράτηση μεγάλης ζέστης ή γενικότερα δύσκολων συνθηκών.Κλίβανος,φούρνος. δυνατό πάθος: ~ καίει μέσα στην καρδιά του.
(Η ΧΑΡΑ) < χαίρω= δυνατό, ευχάριστο συναίσθημα που το δημιουργεί η ικανοποίηση επιθυμιών, στόχων ή προσδοκία για την ικανοποίησή τους.
(ΝΑ)=όπως παραπάνω. (ΜΕΙΝΕΙαρχ.Ελληνική μένω,κατοικώ,παραμένω,δεν μετακινούμε,μένει στη μνήμη μου,θυμάμαι,μένω ξύπνιος,άγρυπνος,στάσιμος.

(ΜΕΣ΄ ΤΟ) = όπως παραπάνω.
(ΓΗΠΕΔΟ= < γη + πεδ- ( πεδίο, πεδιάδα) προέρχεται από το αρχαίο ρήμα καταγείῳ < κατά + γῇ - μεγάλη επίπεδη έκταση γης (αθλητισμός) χώρος διεξαγωγής ομαδικών αθλημάτων η έδρα μιας ομάδας.

*Οι πληροφορίες αντλήθηκαν,από βικιλεξικό,βικιπαίδεια, Λεξικό της κοινής νεοελληνικής,από τον ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟ Ἀλφαβητικός Συλλαβικός καί Λεξιλόγιος Κῶδιξ Θεολόγου Σημαιοφόρου.Να σημειωθεί,πως η παρούσα αποκωδικοποίηση,επεξήγηση των στίχων,αποτελεί ένα ενδεικτικό σημείο εργασίας,γιατί η Ελληνική γλώσσα λειτουργεί πολλαπλασιαστικά στην ετυμολογία,ερμηνεία,με μεταφορικές,υποκοριστικές αναφορές,σύνθετες λέξεις,βαθύτερες έννοιολογικές αναζητήσεις και με αρκετές ιστορικές ρίζες.Η ορθογραφία δεν πρέπει να αποτελεί περιορισμό,γιατί δημιουργήθηκε και καθιερώθηκε τα νεώτερα χρόνια, για να υπάρχει ορθογραφική πειθαρχία,σε ένα απείθαρχο και καταστρεπτικό παιχνίδι αλλαγών και αλλοίωσης της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ.
                                                         ΥΜΝΟΣ ΑΡΓΟΝΑΥΤΗ (video youtoube)

ΝΕΑ ΚΙΟΣ: ΠΤΗΣΗ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ
*ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΔΕΝ ΚΟΣΤΙΖΕΙ !!
  Design & Hosting by : https://foxhost.gr/ 

Δεν υπάρχουν σχόλια: